KODEKS KRASIŃSKICH

Kras 52, bo pod takim kryp­to­ni­mem znana jest ta pu­bli­ka­cja, czyli Ko­deks Kra­siń­skich to naj­cen­niej­szy śre­dnio­wiecz­ny zaby­tek mu­zy­ki pol­skiej. Na po­cząt­ku roku 2025 uka­za­ło się na­kła­dem Pol­skie­go Wy­daw­nic­twa Mu­zycz­ne­go, a ja mia­łem zasz­czy opra­co­wać je gra­ficz­nie, zło­żyć i przy­go­to­wać do druku.

Pu­bli­ka­cja ta jest reali­za­cją bez pre­ce­den­su na pol­skim ryn­ku, za­rów­no pod wzglę­dem skali, jak i ambi­cji pro­jek­to­wych. Po­wsta­ła jako efekt kil­ku­let­niej pracy ze­spo­łu zło­żo­ne­go ze spe­cja­li­stów i spe­cja­li­stek z za­kre­su mu­zy­ko­lo­gii, re­dak­cji, skła­du tek­sto­we­go i nutowego.

Kras 52, bo pod takim kryp­to­ni­mem znana jest ta pu­bli­ka­cja, czyli Ko­deks Kra­siń­skich to naj­cen­niej­szy śre­dnio­wiecz­ny zaby­tek mu­zy­ki pol­skiej. Na po­cząt­ku roku 2025 uka­za­ło się na­kła­dem Pol­skie­go Wy­daw­nic­twa Mu­zycz­ne­go, a ja mia­łem zasz­czy opra­co­wać je gra­ficz­nie, zło­żyć i przy­go­to­wać do druku.

Pu­bli­ka­cja ta jest reali­za­cją bez pre­ce­den­su na pol­skim ryn­ku, za­rów­no pod wzglę­dem skali, jak i ambi­cji pro­jek­to­wych. Po­wsta­ła jako efekt kil­ku­let­niej pracy ze­spo­łu zło­żo­ne­go ze spe­cja­li­stów i spe­cja­li­stek z za­kre­su mu­zy­ko­lo­gii, re­dak­cji, skła­du tek­sto­we­go i nutowego.

[Ob­szer­niej­sze omó­wie­nie, w któ­rym roz­wi­jam część skró­tów my­ślo­wych obec­nych w po­niż­szych re­flek­sjach, uważ­na czy­tel­nicz­ka znaj­dzie na blogu]

[Ob­szer­niej­sze omó­wie­nie, w któ­rym roz­wi­jam część skró­tów my­ślo­wych obec­nych w po­niż­szych re­flek­sjach, uważ­na czy­tel­nicz­ka znaj­dzie na blogu]

📢 Za­chę­cam do ko­rzy­sta­nia z light­boksa – zdję­cia w pro­jek­tach moż­na obej­rzeć w po­więk­sze­niu. 😈 is in the details 😎

📢 Za­chę­cam do ko­rzy­sta­nia z light­boksa – zdję­cia w pro­jek­tach moż­na obej­rzeć w po­więk­sze­niu. 😈 is in the details 😎

Edy­cję ta miała być w zało­że­niu to­mem wy­ko­naw­czym, prze­zna­czo­nym do real­ne­go śpie­wa­nia i gra­nia, a nie wy­łącz­nie do analiz mu­zy­ko­lo­gicz­nych. Cało­ścio­wa kon­cep­cja pro­jek­to­wa miała połą­czyć wy­ma­ga­nia edycji na­uko­wej z funk­cjo­nal­no­ścią użyt­ko­wą, za­cho­wu­jąc przy tym wier­ność tra­dy­cji rę­kopi­śmien­nej i od­po­wia­da­jąc współ­czes­nym stan­dar­dom czy­tel­no­ści. Klu­czo­we były spój­na struk­tu­ra, kla­row­na hie­rar­chia infor­ma­cji oraz for­ma umoż­li­wia­jąca rów­no­le­głą pracę z zapi­sem nuto­wym, tek­sto­wym i apa­ra­tem edy­tor­skim w pu­bli­ka­cji dwu­ję­zycz­nej, a przy uwzględ­nie­niu łaci­ny – trój­ję­zycznej.

Edy­cję ta miała być w zało­że­niu to­mem wy­ko­naw­czym, prze­zna­czo­nym do real­ne­go śpie­wa­nia i gra­nia, a nie wy­łącz­nie do analiz mu­zy­ko­lo­gicz­nych. Cało­ścio­wa kon­cep­cja pro­jek­to­wa miała połą­czyć wy­ma­ga­nia edycji na­uko­wej z funk­cjo­nal­no­ścią użyt­ko­wą, za­cho­wu­jąc przy tym wier­ność tra­dy­cji rę­kopi­śmien­nej i od­po­wia­da­jąc współ­czes­nym stan­dar­dom czy­tel­no­ści. Klu­czo­we były spój­na struk­tu­ra, kla­row­na hie­rar­chia infor­ma­cji oraz for­ma umoż­li­wia­jąca rów­no­le­głą pracę z zapi­sem nuto­wym, tek­sto­wym i apa­ra­tem edy­tor­skim w pu­bli­ka­cji dwu­ję­zycz­nej, a przy uwzględ­nie­niu łaci­ny – trój­ję­zycznej.

For­mat 244 × 305 mm, po­zwa­la­jący na wy­god­ne po­miesz­cze­nie peł­ne­go zapi­su nuto­we­go, mar­gi­na­liów i wersji języ­ko­wych tek­stów oraz konse­kwent­ny sys­tem typo­gra­ficz­ny opar­ty na ro­dzi­nie Ad­obe Jen­son Pro, uzu­peł­nio­nej kro­jem Lek­to­rat Va­ria­ble. Na po­trze­by pu­bli­ka­cji Emil Woj­tac­ki opra­co­wał krój do skła­du in­ci­pi­tów, a Jan Estra­da­-Osmyc­ki ini­cja­ły inspi­ro­wa­ne ręko­pi­sem.

Pro­jekt okład­ki i opra­wy na­wią­zuje do este­ty­ki daw­nych dru­ków – układ fron­tu wy­wio­dłem z kom­po­zy­cji śre­dnio­wiecz­nych horo­sko­pów, orna­men­tykę opar­łem na ozdo­bach Gar­dow­skie­go. Pu­bli­ka­cja otrzy­ma­ła opra­wę twar­dą, szytą. Śro­dek wy­dru­ko­wa­ny został offse­to­wo na pa­pie­rach Per­graphi­ca, 2+2 (czar­ny i czer­wo­ny pan­to­ne). Opra­wa kom­bi­no­wa­na – płót­no + oklej­ka Sur­ba­lin, uzu­peł­nio­na roz­bu­do­wa­nym zło­tym hot­stam­pin­giem, mo­sięż­‑ny­mi oku­cia­mi na­roż­ni­ków, złotą kapi­tał­ką i dwie­ma ta­siem­ka­mi. Wy­klej­ki na pa­pie­rze Per­gaphi­ca bar­wio­nym w ma­sie, z za­dru­kiem zło­tym pan­to­ne’em. Dzieje się 😊

For­mat 244 × 305 mm, po­zwa­la­jący na wy­god­ne po­miesz­cze­nie peł­ne­go zapi­su nuto­we­go, mar­gi­na­liów i wersji języ­ko­wych tek­stów oraz konse­kwent­ny sys­tem typo­gra­ficz­ny opar­ty na ro­dzi­nie Ad­obe Jen­son Pro, uzu­peł­nio­nej kro­jem Lek­to­rat Va­ria­ble. Na po­trze­by pu­bli­ka­cji Emil Woj­tac­ki opra­co­wał krój do skła­du in­ci­pi­tów, a Jan Estra­da­-Osmyc­ki ini­cja­ły inspi­ro­wa­ne ręko­pi­sem.

Pro­jekt okład­ki i opra­wy na­wią­zuje do este­ty­ki daw­nych dru­ków – układ fron­tu wy­wio­dłem z kom­po­zy­cji śre­dnio­wiecz­nych horo­sko­pów, orna­men­tykę opar­łem na ozdo­bach Gar­dow­skie­go. Pu­bli­ka­cja otrzy­ma­ła opra­wę twar­dą, szytą. Śro­dek wy­dru­ko­wa­ny został offse­to­wo na pa­pie­rach Per­graphi­ca, 2+2 (czar­ny i czer­wo­ny pan­to­ne). Opra­wa kom­bi­no­wa­na – płót­no + oklej­ka Sur­ba­lin, uzu­peł­nio­na roz­bu­do­wa­nym zło­tym hot­stam­pin­giem, mo­sięż­‑ny­mi oku­cia­mi na­roż­ni­ków, złotą kapi­tał­ką i dwie­ma ta­siem­ka­mi. Wy­klej­ki na pa­pie­rze Per­gaphi­ca bar­wio­nym w ma­sie, z za­dru­kiem zło­tym pan­to­ne’em. Dzieje się 😊

[Ob­szer­niej­sze omó­wie­nie pro­jek­towe jw.:

[Ob­szer­niej­sze omó­wie­nie pro­jek­towe jw.:

Ibi­dem do­dat­ko­we od­no­śni­ki do tek­stów, re­cen­zji, pod­ka­stów. Wspa­nia­ła to była przy­go­da za­wo­do­wa, nie zapo­mnę jej nigdy].

Ibi­dem do­dat­ko­we od­no­śni­ki do tek­stów, re­cen­zji, pod­ka­stów. Wspa­nia­ła to była przy­go­da za­wo­do­wa, nie zapo­mnę jej nigdy].

Pu­bli­ka­cja „Ko­deks Kra­siń­skich (War­sza­wa, Bi­blio­te­ka Na­ro­do­wa, Rps 8054 III). Edy­cja wy­ko­naw­cza z eseja­mi i ko­men­ta­rzem kry­tycz­nym”, której auto­ra­mi są Agniesz­ka Bu­dziń­ska-­Ben­nett oraz Marc Le­won po­wsta­ła przy współ­pra­cy Pol­skie­go Wy­daw­nic­twa Mu­zycz­ne­go z Insty­tu­tem Ada­ma Mic­kie­wi­cza, jest edy­cją mu­zycz­nej części ma­nu­skryp­tu Rps 8054 III po­tocz­nie nazy­wa­nym Kras 52. W wy­da­niu znaj­du­ją się wszyst­kie kom­po­zy­cje za­war­te w ręko­pi­sie jak rów­nież utwo­ry za­cho­wa­ne jedy­nie frag­men­ta­rycz­nie, zapi­sa­ne w manu­skryp­cie na mar­gi­ne­sie jako szki­ce, a w tran­skryp­cji uzu­peł­nio­ne o moż­li­wą reali­za­cję. Nie­któ­re z kom­po­zy­cji po­sia­dają za­pro­po­no­wa­ną alter­na­tyw­ną wer­sję moż­li­wą do wy­ko­na­nia (z in­nym wy­tek­sto­wa­niem, więk­szą liczbą emen­da­cji lub inną reali­za­cją liga­tur). W po­szcze­gól­nych utwo­rach na mar­gi­ne­sie zapi­sa­no ko­men­ta­rze opi­su­ją­ce zmia­ny, wzglę­dem ręko­pi­su, doko­na­ne przez auto­rów wy­da­nia. Każ­dej kom­po­zy­cji towa­rzy­szy esej doty­czą­cy histo­rii utwo­ru jak rów­nież cha­rak­te­ru nota­cji oraz spo­so­bu zapi­su.

W pu­bli­ka­cji znaj­du­ją się rów­nież: wstęp, krót­kie bio­gra­my kom­po­zy­to­rów i po­etów, słow­ni­czek ter­mi­nów uży­wa­nych w wy­da­niu oraz naj­bar­dziej aktu­al­na bi­blio­gra­fia.

Pu­bli­ka­cja wy­da­na jest dwu­ję­zycz­nie: w języ­ku pol­skim i w języ­ku an­giel­skim.

[nota wy­daw­cy]

Pu­bli­ka­cja „Ko­deks Kra­siń­skich (War­sza­wa, Bi­blio­te­ka Na­ro­do­wa, Rps 8054 III). Edy­cja wy­ko­naw­cza z eseja­mi i ko­men­ta­rzem kry­tycz­nym”, której auto­ra­mi są Agniesz­ka Bu­dziń­ska­-Ben­nett oraz Marc Le­won po­wsta­ła przy współ­pra­cy Pol­skie­go Wy­daw­nic­twa Mu­zycz­ne­go z Insty­tu­tem Ada­ma Mic­kie­wi­cza, jest edy­cją mu­zycz­nej części ma­nu­skryp­tu Rps 8054 III po­tocz­nie nazy­wa­nym Kras 52. W wy­da­niu znaj­du­ją się wszyst­kie kom­po­zy­cje za­war­te w ręko­pi­sie jak rów­nież utwo­ry za­cho­wa­ne jedy­nie frag­men­ta­rycz­nie, zapi­sa­ne w manu­skryp­cie na mar­gi­ne­sie jako szki­ce, a w tran­skryp­cji uzu­peł­nio­ne o moż­li­wą reali­za­cję. Nie­któ­re z kom­po­zy­cji po­sia­dają za­pro­po­no­wa­ną alter­na­tyw­ną wer­sję moż­li­wą do wy­ko­na­nia (z in­nym wy­tek­sto­wa­niem, więk­szą liczbą emen­da­cji lub inną reali­za­cją liga­tur). W po­szcze­gól­nych utwo­rach na mar­gi­ne­sie zapi­sa­no ko­men­ta­rze opi­su­ją­ce zmia­ny, wzglę­dem ręko­pi­su, doko­na­ne przez auto­rów wy­da­nia. Każ­dej kom­po­zy­cji towa­rzy­szy esej doty­czą­cy histo­rii utwo­ru jak rów­nież cha­rak­te­ru nota­cji oraz spo­so­bu zapi­su.

W pu­bli­ka­cji znaj­du­ją się rów­nież: wstęp, krót­kie bio­gra­my kom­po­zy­to­rów i po­etów, słow­ni­czek ter­mi­nów uży­wa­nych w wy­da­niu oraz naj­bar­dziej aktu­al­na bi­blio­gra­fia.

Pu­bli­ka­cja wy­da­na jest dwu­ję­zycz­nie: w języ­ku pol­skim i w języ­ku an­giel­skim.

[nota wy­daw­cy]