Nowy tom w serii ese­istycz­nej Wydaw­nic­twa Kry­ty­ki Politycznej.

Tym razem nowa książ­ka naj­bar­dziej hip­ster­skie­go filo­zo­fa współ­cze­sno­ści, czy­li Sla­vo­ja Žižka, gigan­ta z Lubla­ny: Za póź­no na prze­bu­dze­nie. Co nastą­pi, sko­ro przy­szłość nie ist­nie­je, wyda­na w ory­gi­na­le po angiel­sku bodaj w ubie­głym roku.

Skła­da się w dużej mie­rze z tek­stów publi­ko­wa­nych na łamach pra­sy, rów­nież w tłu­ma­cze­niach przez Wydaw­nic­two Kry­ty­ki Poli­tycz­nej na por­ta­lu krytykapolityczna.pl. Tek­sty zosta­ły prze­re­da­go­wa­ne, uzu­peł­nio­ne, prze­tłu­ma­czo­ne, dotłu­ma­czo­ne i zło­żo­ne w kształt tomu, któ­ry zali­czyć moż­na do gatun­ku publi­cy­sty­ki filo­zo­ficz­nej, ese­isty­ki publicystyczno-filozoficznej.

Stąd też moja pro­po­zy­cja zupeł­nie inne­go niż zwy­kle podej­ścia do okładki.

Peł­na pre­zen­ta­cja w portfolio: 

Więk­szość wcze­śniej­szych tomów wyda­nych w Pol­sce, jak i ory­gi­nal­na okład­ka nowej książ­ki w wyda­niu Pen­gu­ina, idą raczej po linii filo­zo­ficz­nej. Ja uzna­łem, że war­to okład­ko­wo zaadre­so­wać publi­cy­stycz­ną stro­nę tej publi­ka­cji, bo to moim zda­niem bar­dzo moc­no odróż­nia ją od wcze­śniej­szych pozy­cji filo­zo­fa, któ­ry nie kon­cen­tro­wał się w swo­ich pra­cach bynaj­mniej wyłącz­nie na filo­zo­fii, tyl­ko rów­nież np. na fil­mie czy sze­ro­ko rozu­mia­nej popkulturze.

W tym przy­pad­ku mamy bar­dzo dużo odnie­sień do współ­cze­snej rze­czy­wi­sto­ści, do wyda­rzeń poli­tycz­nych i spo­łecz­nych na are­nie mię­dzy­na­ro­do­wej, ze szcze­gól­nym uwzględ­nie­niem agre­sji rosyj­skiej na Ukra­inę, ale też spraw zwią­za­nych z wpły­wem obec­no­ści czło­wie­ka na rze­czy­wi­stość, na świat, w jakim żyje­my. Stąd kon­tekst kry­zy­su kli­ma­tycz­ne­go, uobec­nio­ny naj­sil­niej w pro­jek­cie okładki.

Na okład­ce umie­ści­łem pano­ra­micz­ną foto­gra­fię pusty­ni, moc­no udra­ma­ty­zo­wa­ną, prze­su­nię­tą w stro­nę nie­co posta­po­ka­lip­tycz­ną, co, jak się póź­niej oka­za­ło, rezo­nu­je tak­że z sza­le­ją­cy­mi w całej Euro­pie giga­po­ża­ra­mi, któ­re tra­wią coraz więk­sze poła­cie ziemi.

Jeśli cho­dzi o układ typo­gra­ficz­ny, śro­dek został zbu­do­wa­ny na makie­cie serii ese­istycz­nej z cha­rak­te­ry­stycz­nym uło­że­niem pagin na pra­wym mar­gi­ne­sie dol­nym. Dodat­ko­wo, idąc za intu­icja­mi okład­ko­wy­mi, roze­gra­łem tytu­la­ria w pio­nie i pozio­mie. To sta­no­wi pew­ną eks­tra­wa­gan­cję, z cze­go sobie oczy­wi­ście zda­ję spra­wę. Ale kto na to zasłu­gu­je bar­dziej niż Žižek 😊

Okład­ko­wo i iden­ty­fi­ka­cyj­nie zde­cy­do­wa­łem się na krój dość prze­wrot­ny, dla­te­go że jego nazwa w tłu­ma­cze­niu ozna­cza cho­chli­ka piw­ne­go i raczej nie był pla­no­wa­ny do bar­dzo poważ­nych zasto­so­wań w zakre­sie pro­jek­to­wa­nia publi­ka­cji filo­zo­ficz­nych czy esejów.

Jest nato­miast bar­dzo cha­rak­ter­ny, wyra­zi­sty, a ponad­to ma odmia­ny pochy­łe, bar­dzo pochy­łe oraz prze­ciw­po­chy­łe i bar­dzo prze­ciw­po­chy­łe, czy­li ita­lic / reta­lic i ultra ita­lic / ultra reta­lic, któ­re posta­no­wi­łem wyko­rzy­stać w kon­struk­cji ukła­du typo­gra­ficz­ne­go fron­tu okładki.

Źró­dło­wo chcia­łem wyko­rzy­stać krój ultra reta­lic do tytu­łu i nazwi­ska filo­zo­fa jako jed­ne­go z lumi­na­rzy lewi­co­wej filo­zo­fii współ­cze­snej (acz parę osób na lewo od Žižka by się pew­nie zna­la­zło😉). W reali­za­cji oka­za­ło się, że musi to być tro­chę bar­dziej zniu­an­so­wa­ne, nato­miast krój ultra reta­lic powra­ca m.in. w tytu­le wstę­pu, sty­li­zo­wa­niu nazwisk na stro­nie tytu­ło­wej oraz w tytu­łach na okładce.

W makie­cie wyko­rzy­stu­ję przede wszyst­kim odmia­ny kro­ju Chro­nic­le, a okład­ko­wo krój iden­ty­fi­ka­cyj­ny został uzu­peł­nio­ny rodzi­ną pism Field Gothic.

For­mat 145 × 205 mm, Mun­ken Print Whi­te, okład­ka ze skrzy­deł­ka­mi powle­czo­na folią no-scratch.

Bar­dzo faj­na książ­ka, dobrze się ją czy­ta, polecam.

War­to czy­tać filo­zo­fów, war­to spraw­dzać, co mają do powie­dze­nia na temat rze­czy­wi­sto­ści, w któ­rej żyje­my, bo per­spek­ty­wa filo­zo­ficz­na daje im bar­dzo cie­ka­we narzę­dzia do dia­gno­zo­wa­nia tego, co się dzie­je tu i teraz.