MUSKIZM

Każdy ma zdanie na temat Elona Muska. Dla jednych jest geniuszem, dla innych groźnym błaznem. Opinie są skrajne, ale łączy je jedno: traktują Muska jako indywiduum. 

Quinn Slobodian, badacz historii myśli polityczno-gospodarczej, oraz Ben Tarnoff, publicysta zajmujący się tematami na styku technologii i polityki, proponują radykalnie odmienną perspektywę: Elon Musk nie jest wyjątkiem, lecz zwiastunem nowej ery współczesnego kapitalizmu. O ile gospodarkę XX wieku zdefiniował fordyzm, o tyle XXI wiek należy do muskizmu – doktryny, która łączy kapitał, technologię i władzę w niespotykanej dotąd skali.

Muskizm obiecuje, że technologia zapewni jednostce wolność, a państwom bezpieczeństwo w czasach kryzysu. Jego główną cechą jest jednak skupienie władzy w rękach nielicznych posiadających infrastrukturę (od platform cyfrowych modelujących ludzkie ­zachowania po prywatne satelity mające wpływ na przebieg wojen), od której jesteśmy coraz bardziej zależni. Muskizm, przedstawiany jako projekt modernizacyjny, w rzeczywistości reprodukuje stare hierarchie. Wybranym oferuje autonomię, a pozostałym – wykluczenie. Jest pronatalistyczny, ale antyimigrancki. Futurystyczny w estetyce, lecz politycznie reakcyjny.

Slobodian i Tarnoff widzą w Musku ucieleśnienie nowej ekonomii poli­tycznej, która „wolność” rozumie jako podporządkowanie się prywatnej architekturze władzy. Muskizm nie dotyczy pojedynczego człowieka. Dotyczy machiny, która go stworzyła – i świata, który tworzy on.

[nota wydawcy]

Każdy ma zdanie na temat Elona Muska. Dla jednych jest geniuszem, dla innych groźnym błaznem. Opinie są skrajne, ale łączy je jedno: traktują Muska jako indywiduum. 

Quinn Slobodian, badacz historii myśli polityczno-gospodarczej, oraz Ben Tarnoff, publicysta zajmujący się tematami na styku technologii i polityki, proponują radykalnie odmienną perspektywę: Elon Musk nie jest wyjątkiem, lecz zwiastunem nowej ery współczesnego kapitalizmu. O ile gospodarkę XX wieku zdefiniował fordyzm, o tyle XXI wiek należy do muskizmu – doktryny, która łączy kapitał, technologię i władzę w niespotykanej dotąd skali.

Muskizm obiecuje, że technologia zapewni jednostce wolność, a państwom bezpieczeństwo w czasach kryzysu. Jego główną cechą jest jednak skupienie władzy w rękach nielicznych posiadających infrastrukturę (od platform cyfrowych modelujących ludzkie ­zachowania po prywatne satelity mające wpływ na przebieg wojen), od której jesteśmy coraz bardziej zależni. Muskizm, przedstawiany jako projekt modernizacyjny, w rzeczywistości reprodukuje stare hierarchie. Wybranym oferuje autonomię, a pozostałym – wykluczenie. Jest pronatalistyczny, ale antyimigrancki. Futurystyczny w estetyce, lecz politycznie reakcyjny.

Slobodian i Tarnoff widzą w Musku ucieleśnienie nowej ekonomii poli­tycznej, która „wolność” rozumie jako podporządkowanie się prywatnej architekturze władzy. Muskizm nie dotyczy pojedynczego człowieka. Dotyczy machiny, która go stworzyła – i świata, który tworzy on.

[nota wydawcy]

Obszerniejsze omówienie w zakładce news: 

Obszerniejsze omówienie w zakładce news: 

📢 Za­chę­cam do ko­rzy­sta­nia z light­boksa – zdję­cia w pro­jek­tach moż­na obej­rzeć w po­więk­sze­niu. 😈 is in the details 😎

📢 Za­chę­cam do ko­rzy­sta­nia z light­boksa – zdję­cia w pro­jek­tach moż­na obej­rzeć w po­więk­sze­niu. 😈 is in the details 😎